Doorgaan naar hoofdcontent

Misbegrepen

Het is bijna niet voor te stellen dat je iets schrijft dat 100% van je lezers zal begrijpen zoals het bedoeld is. Ga je 't tot in den treure uitkauwen totdat zelfs die laatste 1% je ook begrijpt, dan verveel je de rest te pletter.

De moraal? Dit is eigenlijk meer een soort waarschuwing voor (de mogelijke valkuilen van) een microblog zoals Twitter. Als je maar 140 karakters ter beschikking hebt om je punt te maken is de kans groot dat je (heel erg vaak) niet begrepen wordt. Daar is op zich niets mis mee maar je moet er in ieder geval op voorbereid zijn. Mensen nemen meestal niet de tijd om te vragen wat je precies bedoelt. Ze nemen gewoon aan dat je een arrogante eikel bent en gaan door waarmee ze bezig waren.

Begrijp me niet verkeerd (want dat overkomt me geregeld ;-) ik wil niet de Twitterbaby met het badwater wegspoelen. Ik vind Twitter geweldig. Ik wil alleen duidelijk maken dat elk medium nuttig en geschikt moet zijn voor de boodschap. Twitter of Yammer gebruiken voor het delen van je kwartaalcijfers, om iemand te ontslaan of om een andere belangrijke nuance-verlangende aankondiging te doen is dom. Om met elkaar in contact te blijven en elkaar op de hoogte te houden is het ronduit briljant.

Als je boodschap belangrijk of zelfs controversieel is, zou ik er geen obsessie van maken om het per se kort te houden.

Welterusten Twitterland.

Reacties

Unknown zei…
Ik begrijp jou maar al te goed! Jij bent mijn Twitter inspirator, zo dat is ook maar eens gezegd!

Populaire posts van deze blog

Ik ben een amateur

Of mag ik dat soms niet zeggen? Maar, zijn we dat in zekere zin niet allemaal? In het Frans betekent amateur oorspronkelijk ‘liefhebber van’. Iemand die zich fanatiek verbindt aan een streven. Een studie, een prestatie, een ambacht.             Wist je dat tot 1970 alleen maar – onbetaalde – amateurs mochten deelnemen aan de Olympische Spelen? Tot de dag van vandaag is dat nog steeds het geval voor de onderdelen Boksen en Worstelen. Het gebrek aan financieel gewin werd namelijk ooit beschouwd als een voordeel. Een amateur zou meer toegewijd zijn. Gemotiveerd. Bezield. In veel opzichten ben ik liever een fervent amateur dan een pro. Ik doe mijn werk in de geest van een levenlang leren, bedenken en toepassen. Veroordeeld én toegewijd aan risico’s nemen, een buikgevoel volgen, uitproberen, fouten maken, experimenteren en ja – ook blunderen. In dit normontwijkend proces doe ik nieuwe ontdekkingen. Ik ben een amateur. Je leert sneller van mislukking dan van perfectie en iede

De doelgroep, wat moeten we er toch mee?

Het lijkt een voor de hand liggend onderwerp, maar soms wordt het maar al te gemakkelijk genegeerd. Als ik je zou vragen wie jouw afnemer is en je antwoordt iets van “iedereen met een hartslag”, lees dan gerust even verder. Het is een begrijpelijke vorm van kortetermijndenken. Maar met die ene vogel in de hand kan je wel eens bedrogen uit komen. Als bedrijf doe je er goed aan om – in ieder geval tot op zekere hoogte – je klanten uit te kiezen. Het wagenwijd openzetten van je deuren is niet bepaald de manier om de niche op te zoeken waar jij zo enthousiast van wordt. Ook al zou je product of dienst iedereen op aarde kunnen helpen, dan heb ik nieuws voor je: niet iedereen gaat het kopen. Raar? Nee hoor, want ik verwacht dat hele volksstammen het geen biet interesseert wat jij te bieden hebt. Of ze hebben er het geld niet voor (over). Om er maar even een Sinekiaans gegeven tegenaan te gooien: waarom zit je eigenlijk in deze business? En wie hoop je ermee te helpen? Waarom

De pitch: een veertig jaar oud proces voor bureauselectie

In klantenland is een pitch uitschrijven om met communicatiebureaus in aanraking te komen een antieke maar gekoesterde traditie. Een hardnekkig verschijnsel dat in de afgelopen vier decennia nauwelijks met de tijd is meegegaan. Voor veel merken en organisaties is deze uren verslindende krachtmeting blijkbaar nog steeds de enige manier om bureaus te shortlisten voor een prestigieus project of het (al dan niet hele) account. We houden best van een wedstrijdje, maar helaas wordt bij de opzet van het pitchproces nog te vaak op kortetermijnresultaten gestuurd. Of nog gekker: er wordt helemaal nérgens op gestuurd. Briefings of hun schrijvers zijn vaak van een bedenkelijk niveau en maar zelden wordt stilgestaan bij wat men nou precies van een klant-bureaurelatie verwacht. Gratis Pitches zijn er in allerlei soorten en maten. Pitches zonder vergoeding zijn eerder regel dan uitzondering. Daarnaast heb je pitches met wel tien deelnemers, schijnpitches, pitches met meerduidige briefings,