Doorgaan naar hoofdcontent

Perceptie is vaak relevanter dan werkelijkheid


Frank is een übercreatief. Hij heeft grijs haar, een charmante lach en draagt een blitse bril met een dik donker montuur. Hij is intelligent, zelfbewust en zeer welbespraakt. In een ruimte vol stropdassen merkt iedereen hem op en hangt men als makke lammetjes aan zijn lippen.

Op een dag kwam ik hem tegen op straat. Gevat en welbespraakt als altijd maar hij droeg zijn haar een behoorlijk stuk langer en hij had een minder opzichtige bril op zijn neus. Ik betrapte mezelf erop dat het praatje op straat me op een of andere manier minder boeide dan vroeger.

Behalve twee minuscule aspecten van zijn verschijning was er niets veranderd. Maar toch was het genoeg om me van zijn boodschap af te leiden.

Wat je zegt is vaak minder belangrijk dan wat men hoort. Of ziet.

Reacties

Liane Kusters zei…
Perceptie is vrijwel altijd afhankelijk van het umfeld. Zet Frank op het strand, de ene keer met korte broek, de andere keer met een sarong omgeknoopt. Levert vast wéér een ander effect op. Misschien moeten we zelfs stellen dat realiteit subjectief en vooral relatief is...
Hoe dan ook; alleen de oplettende kijker ziet verschillende perspectieven. En hoe meer realiteiten je kunt ontdekken, hoe completer het plaatje wordt
Danny Valize zei…
Right. En wat zegt dat dan over een communicatieboodschap? Of een campagne? Of nog meer uitzoomen, een merk? Moet alles dan altijd kloppen?

Een umfeld dat niet te controleren is zou zomaar het effect van elke gecreëerde 'werkelijkheid' kunnen decimeren. Als we 'perceptie' zouden kunnen beïnvloeden dan gaat het pas ergens over.
Liane Kusters zei…
Maar wat is kloppen? Een product zo aantrekkelijk mogelijk maken? Een merk zo loveable maken dat men er onderdeel van wil zijn? In feite maakt ‘ons volk’ het plaatje zo kloppend mogelijk, met als vertrekpunt het umfeld en de targetgroep om een zo goed mogelijk resultaat te behalen. Zo goed mogelijk omdat er nooit 1 realiteit is. We creëren een gewenste en kansrijke ‘realiteit’. EN we beïnvloeden de perceptie waar mogelijk. We kiezen immers het medium dat mensen in de juiste state-of-mind treft, we kiezen bewust voor kleuren, we maken gebruik van geuren, tastzin, muziek en andere klanken.

Populaire posts van deze blog

Ik ben een amateur

Of mag ik dat soms niet zeggen? Maar, zijn we dat in zekere zin niet allemaal? In het Frans betekent amateur oorspronkelijk ‘liefhebber van’. Iemand die zich fanatiek verbindt aan een streven. Een studie, een prestatie, een ambacht.             Wist je dat tot 1970 alleen maar – onbetaalde – amateurs mochten deelnemen aan de Olympische Spelen? Tot de dag van vandaag is dat nog steeds het geval voor de onderdelen Boksen en Worstelen. Het gebrek aan financieel gewin werd namelijk ooit beschouwd als een voordeel. Een amateur zou meer toegewijd zijn. Gemotiveerd. Bezield. In veel opzichten ben ik liever een fervent amateur dan een pro. Ik doe mijn werk in de geest van een levenlang leren, bedenken en toepassen. Veroordeeld én toegewijd aan risico’s nemen, een buikgevoel volgen, uitproberen, fouten maken, experimenteren en ja – ook blunderen. In dit normontwijkend proces doe ik nieuwe ontdekkingen. Ik ben een amateur. Je leert sneller van mislukking dan van perfectie en iede

De doelgroep, wat moeten we er toch mee?

Het lijkt een voor de hand liggend onderwerp, maar soms wordt het maar al te gemakkelijk genegeerd. Als ik je zou vragen wie jouw afnemer is en je antwoordt iets van “iedereen met een hartslag”, lees dan gerust even verder. Het is een begrijpelijke vorm van kortetermijndenken. Maar met die ene vogel in de hand kan je wel eens bedrogen uit komen. Als bedrijf doe je er goed aan om – in ieder geval tot op zekere hoogte – je klanten uit te kiezen. Het wagenwijd openzetten van je deuren is niet bepaald de manier om de niche op te zoeken waar jij zo enthousiast van wordt. Ook al zou je product of dienst iedereen op aarde kunnen helpen, dan heb ik nieuws voor je: niet iedereen gaat het kopen. Raar? Nee hoor, want ik verwacht dat hele volksstammen het geen biet interesseert wat jij te bieden hebt. Of ze hebben er het geld niet voor (over). Om er maar even een Sinekiaans gegeven tegenaan te gooien: waarom zit je eigenlijk in deze business? En wie hoop je ermee te helpen? Waarom

De pitch: een veertig jaar oud proces voor bureauselectie

In klantenland is een pitch uitschrijven om met communicatiebureaus in aanraking te komen een antieke maar gekoesterde traditie. Een hardnekkig verschijnsel dat in de afgelopen vier decennia nauwelijks met de tijd is meegegaan. Voor veel merken en organisaties is deze uren verslindende krachtmeting blijkbaar nog steeds de enige manier om bureaus te shortlisten voor een prestigieus project of het (al dan niet hele) account. We houden best van een wedstrijdje, maar helaas wordt bij de opzet van het pitchproces nog te vaak op kortetermijnresultaten gestuurd. Of nog gekker: er wordt helemaal nérgens op gestuurd. Briefings of hun schrijvers zijn vaak van een bedenkelijk niveau en maar zelden wordt stilgestaan bij wat men nou precies van een klant-bureaurelatie verwacht. Gratis Pitches zijn er in allerlei soorten en maten. Pitches zonder vergoeding zijn eerder regel dan uitzondering. Daarnaast heb je pitches met wel tien deelnemers, schijnpitches, pitches met meerduidige briefings,