Doorgaan naar hoofdcontent

RT svp!


De meesten van ons zagen de diarree aan online content een decennium geleden niet aankomen (mezelf incluis). Eigenlijk zagen de meesten het twee jaar geleden niet eens aankomen. Sinds de explosie van het internet watertrappelen we ons te pletter in een overstroming van data. Neem alleen al Twitter: 1,6 miljard dagelijkse zoekopdrachten, plus bijna een half miljard tweets die daar dan nog eens bij uitgebraakt worden. Per dàg. En die gaan al lang niet meer alleen over #TVOH of Lady Gaga.

We hebben ook gezien dat gemakkelijke toegang tot de oneindige oceaan van content wordt overschaduwd door een aantal pittige uitdagingen. Bijvoorbeeld het filteren van prikkels en het efficiënt consumeren van alle informatie die continu op ons wordt afgevuurd. RSS lijkt soms meer op brandjes blussen, zaken als FarmVille zijn zo hardnekkig als mieren tijdens een picnic en dan heb je nog de berichtgeving van mensen die - al dan niet voor een beloning - graag ‘delen als een baas’. Hoe erg de gruwel voor sommigen ook is, de laatste cijfers liegen er niet om:
  • 40% van alle accounts en 8% van alle berichten op social media is spam
  • Er zijn meer apparaten aangesloten op het internet dan dat er mensen op aarde rondlopen
  • Er zijn 152 miljoen blogs
  • Negen van de tien mobiele zoekopdrachten leidt tot actie; meer dan de helft leidt tot aankoop
  • Mobile is nu goed voor 10% van het wereldwijde internetverkeer (dit is meer dan verdubbeld in de afgelopen 18 maanden)
  • Pinterest genereert meer referral traffic dan G+, YouTube en LinkedIn bij elkaar
  • Iedere minuut van de dag: 
    • 700.000 plukjes Facebookcontent
    • 2 miljoen Google-zoekopdrachten
    • € 212.000,- aan online uitgaven door consumenten
    • 47.000 gedownloade apps van de App Store
    • 3.600 foto’s gedeeld op Instagram
    • 571 nieuwe websites 

De easy-button
Het kan bijna niet anders dan dat informatieoverschot leidt tot een onvermijdbare nivellering van contentcreatie, of minimaal tot andere vormen van data vindbaar maken. Want ondanks alle huidige hulpmiddelen wordt het internet een steeds rommeliger wordende plek om te vertoeven. Er is nog nooit zoveel content geweest en dat maakt het web tegelijkertijd kwetsbaar voor krachteloosheid. 

De overschot aan informatie heeft ook geleid tot ander consumentengedrag. Het kost ons steeds meer moeite om op te vallen, laat staan een boodschap nog te laten plakken. Consumenten smachten meer dan ooit naar de easy-button.

Dus of het nu voor je klant is of voor jezelf, denk goed na over het online gesprek dat je met je publiek wil voeren. Een kanaal openen is simpel. Een stuk minder simpel is bepalen wat je ermee gaat doen. De realiteit is dat niet alle blogs met hetzelfde doel zijn opgestart, de meeste tweets het niet waard zijn te lezen en de meeste Facebookpagina’s het niet waard zijn te liken.

Ruis
Wat mensen online ook zoeken, ze vinden meer kaf dan koren en hier is precies waar jouw kansen liggen. Als je alle online bagger wil doorbreken met social media, moet je het creëren van nog meer bagger zien te vermijden. Wat we nodig hebben is opmerkelijke, betekenisvolle verhalen van mensen, organisaties en merken die we kunnen vertrouwen. Het soort content dat daarbij hoort is niet moeilijk te bepalen. Concentreer je op de kernboodschap en snoei radicaal in de longlist van mogelijke ‘topics to share’. Vanaf dat moment wordt het een spel van volharding en consistentie.

Een social medium is geen straaljager naar marketingnirvana. Het is eerder zoals het bouwen van een zandkasteel: korrel voor korrel. Langzaam, cumulatief en eeuwig. Beheers je dit spel, dan ontvang je de aandacht die je verdient. Als je je volgers moet blijven vragen om een retweet, dan doe je waarschijnlijk iets niet goed.

Reacties

Populaire posts van deze blog

De doelgroep, wat moeten we er toch mee?

Het lijkt een voor de hand liggend onderwerp, maar soms wordt het maar al te gemakkelijk genegeerd. Als ik je zou vragen wie jouw afnemer is en je antwoordt iets van “iedereen met een hartslag”, lees dan gerust even verder. Het is een begrijpelijke vorm van kortetermijndenken. Maar met die ene vogel in de hand kan je wel eens bedrogen uit komen. Als bedrijf doe je er goed aan om – in ieder geval tot op zekere hoogte – je klanten uit te kiezen. Het wagenwijd openzetten van je deuren is niet bepaald de manier om de niche op te zoeken waar jij zo enthousiast van wordt. Ook al zou je product of dienst iedereen op aarde kunnen helpen, dan heb ik nieuws voor je: niet iedereen gaat het kopen. Raar? Nee hoor, want ik verwacht dat hele volksstammen het geen biet interesseert wat jij te bieden hebt. Of ze hebben er het geld niet voor (over). Om er maar even een Sinekiaans gegeven tegenaan te gooien: waarom zit je eigenlijk in deze business? En wie hoop je ermee te helpen? Waarom

Ik ben een amateur

Of mag ik dat soms niet zeggen? Maar, zijn we dat in zekere zin niet allemaal? In het Frans betekent amateur oorspronkelijk ‘liefhebber van’. Iemand die zich fanatiek verbindt aan een streven. Een studie, een prestatie, een ambacht.             Wist je dat tot 1970 alleen maar – onbetaalde – amateurs mochten deelnemen aan de Olympische Spelen? Tot de dag van vandaag is dat nog steeds het geval voor de onderdelen Boksen en Worstelen. Het gebrek aan financieel gewin werd namelijk ooit beschouwd als een voordeel. Een amateur zou meer toegewijd zijn. Gemotiveerd. Bezield. In veel opzichten ben ik liever een fervent amateur dan een pro. Ik doe mijn werk in de geest van een levenlang leren, bedenken en toepassen. Veroordeeld én toegewijd aan risico’s nemen, een buikgevoel volgen, uitproberen, fouten maken, experimenteren en ja – ook blunderen. In dit normontwijkend proces doe ik nieuwe ontdekkingen. Ik ben een amateur. Je leert sneller van mislukking dan van perfectie en iede

De pitch: een veertig jaar oud proces voor bureauselectie

In klantenland is een pitch uitschrijven om met communicatiebureaus in aanraking te komen een antieke maar gekoesterde traditie. Een hardnekkig verschijnsel dat in de afgelopen vier decennia nauwelijks met de tijd is meegegaan. Voor veel merken en organisaties is deze uren verslindende krachtmeting blijkbaar nog steeds de enige manier om bureaus te shortlisten voor een prestigieus project of het (al dan niet hele) account. We houden best van een wedstrijdje, maar helaas wordt bij de opzet van het pitchproces nog te vaak op kortetermijnresultaten gestuurd. Of nog gekker: er wordt helemaal nérgens op gestuurd. Briefings of hun schrijvers zijn vaak van een bedenkelijk niveau en maar zelden wordt stilgestaan bij wat men nou precies van een klant-bureaurelatie verwacht. Gratis Pitches zijn er in allerlei soorten en maten. Pitches zonder vergoeding zijn eerder regel dan uitzondering. Daarnaast heb je pitches met wel tien deelnemers, schijnpitches, pitches met meerduidige briefings,