Doorgaan naar hoofdcontent

Maak iets goeds


Ik ontmoet geregeld mensen die roepen dat ze 'iets met een viral' willen. Maar in werkelijkheid willen ze dat helemaal niet. Ze vinden alleen maar dat het erg grappig zou zijn als ze wat goedkope publiciteit zouden krijgen door een beetje origineel te doen. De meesten zijn namelijk helemaal niet bereid het daadwerkelijk te laten gebeuren. Want het betekent niet alleen dat ze iets moeten zien te bedenken wat het merk echt past, maar ook dat ze hun nek moet uitsteken en dat ze de controle voor een deel uit handen gaan geven. En er is absoluut niets wat zo veel commitment van een mens vraagt dan dat.

Dus vergeet het nou gewoon als je het niet meent. Sterker nog, gebruik het woord 'viral' nooit meer, behalve als het jeukt en je er als de sodemieter mee naar je huisarts moet. In plaats daarvan, trakteer je publiek gewoon op iets van waarde. Maak gewoon iets goeds. Okee?

Afgesproken.

Reacties

Anoniem zei…
hihi.. ik wil best een viral doen hoor... maar met wie, wat, waarom, wanneer en hoe weet ik nog niet :)

Hou ik er een SOA aan over? overigens met SOA doel ik op http://en.wikipedia.org/wiki/Service-oriented_architecture

maar afgesproken :)
Danny Valize zei…
Over SOA gaan we het de volgende keer eens over hebben dan ;-)
Liane Kusters zei…
Volgens mij kun je een kopietje maken van het verhaal en dan 'iets met social media' erin zetten, is het niet? Hoeveel organisaties denken wel niet hun reputatie te kunnen upgraden met de inzet van een medium of een fenomeen? Terwijl we allemaal, of in ieder geval een aantal (hoop ik), weten dat het daar niet om draait. Het gaat erom dat je dat doet en zegt (want zo simpel is het) wat bij je past, wat erin zit, wat in je persoonlijkheid zit of, voor organisaties, in je merkpersoonlijkheid. Dus 'maak iets goeds' staat voor mij gelijk aan 'maak iets wat al in je zit'.
Danny Valize zei…
Bedankt voor je bijdrage Liaan - en je hebt absoluut een punt.

En 't kopietje maken geldt ook nog voor 'doe mij iets met een guerilla-actie' (vooral bijzonder populair onder Fontys-studenten) en 'iets met een spectacular' (vooral onder vierkantemetergeile klanten - totdat je meedeelt dat ze daar zo'n 40K op stuk moeten slaan). Het middelenvrije denken lijkt verder te zoeken dan ooit en de kanalen die nu uitblinken in hippigheid worden massaal omarmt. Of ze nu relevant zijn of niet.

Het mooie is dat het ook nog eens en stuk eenvoudiger is om iets (goeds) te maken wat al in je zit. Mits de organisatie of merk in kwestie een beetje zelfkennis heeft.

Populaire posts van deze blog

Ik ben een amateur

Of mag ik dat soms niet zeggen? Maar, zijn we dat in zekere zin niet allemaal? In het Frans betekent amateur oorspronkelijk ‘liefhebber van’. Iemand die zich fanatiek verbindt aan een streven. Een studie, een prestatie, een ambacht.             Wist je dat tot 1970 alleen maar – onbetaalde – amateurs mochten deelnemen aan de Olympische Spelen? Tot de dag van vandaag is dat nog steeds het geval voor de onderdelen Boksen en Worstelen. Het gebrek aan financieel gewin werd namelijk ooit beschouwd als een voordeel. Een amateur zou meer toegewijd zijn. Gemotiveerd. Bezield. In veel opzichten ben ik liever een fervent amateur dan een pro. Ik doe mijn werk in de geest van een levenlang leren, bedenken en toepassen. Veroordeeld én toegewijd aan risico’s nemen, een buikgevoel volgen, uitproberen, fouten maken, experimenteren en ja – ook blunderen. In dit normontwijkend proces doe ik nieuwe ontdekkingen. Ik ben een amateur. Je leert sneller van mislukking dan van perfectie en iede

De doelgroep, wat moeten we er toch mee?

Het lijkt een voor de hand liggend onderwerp, maar soms wordt het maar al te gemakkelijk genegeerd. Als ik je zou vragen wie jouw afnemer is en je antwoordt iets van “iedereen met een hartslag”, lees dan gerust even verder. Het is een begrijpelijke vorm van kortetermijndenken. Maar met die ene vogel in de hand kan je wel eens bedrogen uit komen. Als bedrijf doe je er goed aan om – in ieder geval tot op zekere hoogte – je klanten uit te kiezen. Het wagenwijd openzetten van je deuren is niet bepaald de manier om de niche op te zoeken waar jij zo enthousiast van wordt. Ook al zou je product of dienst iedereen op aarde kunnen helpen, dan heb ik nieuws voor je: niet iedereen gaat het kopen. Raar? Nee hoor, want ik verwacht dat hele volksstammen het geen biet interesseert wat jij te bieden hebt. Of ze hebben er het geld niet voor (over). Om er maar even een Sinekiaans gegeven tegenaan te gooien: waarom zit je eigenlijk in deze business? En wie hoop je ermee te helpen? Waarom

De pitch: een veertig jaar oud proces voor bureauselectie

In klantenland is een pitch uitschrijven om met communicatiebureaus in aanraking te komen een antieke maar gekoesterde traditie. Een hardnekkig verschijnsel dat in de afgelopen vier decennia nauwelijks met de tijd is meegegaan. Voor veel merken en organisaties is deze uren verslindende krachtmeting blijkbaar nog steeds de enige manier om bureaus te shortlisten voor een prestigieus project of het (al dan niet hele) account. We houden best van een wedstrijdje, maar helaas wordt bij de opzet van het pitchproces nog te vaak op kortetermijnresultaten gestuurd. Of nog gekker: er wordt helemaal nérgens op gestuurd. Briefings of hun schrijvers zijn vaak van een bedenkelijk niveau en maar zelden wordt stilgestaan bij wat men nou precies van een klant-bureaurelatie verwacht. Gratis Pitches zijn er in allerlei soorten en maten. Pitches zonder vergoeding zijn eerder regel dan uitzondering. Daarnaast heb je pitches met wel tien deelnemers, schijnpitches, pitches met meerduidige briefings,