Doorgaan naar hoofdcontent

Ik baal ervan dat jij niet op Twitter zit.


En ik baal ervan dat als je wèl op Twitter zit dat je je verschuilt achter en bedrijfsnaam of een logo. En ik erger me al helemaal groen en geel aan auto-tweets. In dan in het bijzonder aan auto-DM's. Jak.

Waarom?

Mensen zijn van nature sociale dieren. We hebben interactie nodig. Sociale integratie staat op de derde plek op Maslow's lijstje, direct na fysiologische behoeften en de behoefte aan veiligheid. De meesten onder ons zijn al blij als ze in staat zijn te ‘connecten’ met mensen die ze daadwerkelijk kennen. Maar dat is net zoals in een klein dorp wonen voordat de fiets werd uitgevonden. Veilig en voorspelbaar. En ook verstikkend en met weinig ruimte voor creatieve ontplooiing.

Van alle sociale netwerken is Twitter het spannendst vanwege de complete willekeur. De willekeur van verbindingen, berichten en gebeurtenissen. Het schakelt barrières van tijd, plaats, status of ras compleet uit. Mensen volgen elkaar omdat ze elkaar interessant vinden. Zo simpel is het.

Berichten van 140 tekens kunnen echt een openbaring zijn. Ze laten de grappige, grootmoedige, saaie, egoïstische, maffe, gemene of geweldige kanten van mensen zien en daar is geen ontkomen aan. Want onze stroom van tweets is voor iedereen zichtbaar en is tegenwoordig zelfs een van de eerste zaken die te zien is in de Google-resultaten als we naar iemand zoeken.

Ik weet het, ‘t gaat ver, maar ik heb er ongelofelijk de pest in dat jij niet op Twitter zit. Waarom? Omdat jij een uniek mens bent en misschien wel zonneschijn en lol in mijn leven brengt. Hoe kan ik je ooit ‘ontmoeten’ als je niet in mijn contactcirkel, niet op Twitter zit? Dat kan dus niet. Ik erger me rot omdat ik je mis.

Want nieuwe vrienden maken is geweldig. Tegen nieuwe ideeën aanlopen ook. De ballen uit m’n broek lachen al helemaal. Een fragmentje uit iemands leven opvangen en je er een beeld bij vormen is ronduit spannend. En dan dat delen. Delen is het mooiste dat er is. Dit alles komt doorgaans alleen beschikbaar tijdens het bezoeken van een feestje (met het risico dat het een saai feestje is) terwijl je wacht om aan een interessant persoon voorgesteld te worden. Totdat je jezelf uiteindelijk naar huis sleept na een ontmoeting met die ene semi-interessante persoon als magere traktatie.

Niet alleen kunnen we ons op Twitter tijdsonafhankelijk verbinden met een gigantische verscheidenheid aan (echte!) mensen, we kunnen zelfs gesprekken met ze voeren en zien hoe zij de interactie aangaan met anderen. En we kunnen merken hoe ze op ons reageren zonder dat de façade van beleefdheid in de weg zit.

Je kan jezelf zijn, met je eigen ideeën en meningen en direct zien voor wie dat relevant of interessant is. En als dat zo is, dan is dat zelden omdat iemand probeert verfijnd over te komen. Het is ook niet omdat ze vinden dat ze hun best moeten doen om beleefd te blijven. Want het zijn vreemden. Niemand heeft nog een appeltje met je te schillen. Niemand die je nog van school kent. Geen tante Annie die je afkeurende blikken geeft. Je bent vrij om jezelf te zijn.

Sommigen zeggen dat Twitter een virtuele wereld is. Ik vind het meestal veel echter en authentieker dan de vele oppervlakkige gesprekken die mensen in real life met elkaar voeren.

Dus als je nog niet op Twitter zit, ga dan nu aan de slag en beroof ons niet van de kans je te leren kennen. Als je wel al op Twitter zit, verschuil je dan alsjeblieft niet achter een corporate identity. En als je auto-tweet: get real! Auto-tweeten is hetzelfde als een opname van jezelf naar dat feestje sturen en hopen dat er iemand op je af komt. Dat gaat 'm dus niet worden.

Deze post is opgedragen aan iedereen die me ooit heeft gevraagd wat ik in godsnaam zo geweldig vind aan Twitter.

Twexit,
D.

9 reacties

Populaire posts van deze blog

99designs - kun je wel tellen?

De zelfverklaarde ‘grootste marktplaats voor grafisch ontwerp ter wereld’ 99Designs opende onlangs een Nederlandse site. Persoonlijk ken ik niet veel ondernemers die zich aan deze vorm van crowdsourcing wagen om zich een huisstijl aan te laten meten. Gelukkig maar, want de rekensom klopt gewoon niet. Kijken we naar de getallen dan slaat het crowdsourcen van designs nergens op. Kom ik zo op terug.
Het idee van diensten zoals 99Designs is dat je geen ontwerper inhuurt maar een ontwerpwedstrijd uitschrijft. Vervolgens ontvang je tientallen of honderden designs, je pikt de beste eruit en je betaalt de ‘winnende’ ontwerper. Zo’n 99Designs faciliteert deze wedstrijdjes via web-based platforms. Een verleidelijk concept in vele opzichten, waaronder de misvatting dat meer keuze ook meer waarde betekent en dat het vaag doet denken aan het soort sociale revolutie waar de populaire tech- en mediablogs over hypen.
Reken even mee In de designcommunity wordt gesproken over hoe slecht speculatief werk i…

Ik ben een amateur

Of mag ik dat soms niet zeggen? Maar, zijn we dat in zekere zin niet allemaal? In het Frans betekent amateur oorspronkelijk ‘liefhebber van’. Iemand die zich fanatiek verbindt aan een streven. Een studie, een prestatie, een ambacht.
Wist je dat tot 1970 alleen maar – onbetaalde – amateurs mochten deelnemen aan de Olympische Spelen? Tot de dag van vandaag is dat nog steeds het geval voor de onderdelen Boksen en Worstelen. Het gebrek aan financieel gewin werd namelijk ooit beschouwd als een voordeel. Een amateur zou meer toegewijd zijn. Gemotiveerd. Bezield.
In veel opzichten ben ik liever een fervent amateur dan een pro. Ik doe mijn werk in de geest van een levenlang leren, bedenken en toepassen. Veroordeeld én toegewijd aan risico’s nemen, een buikgevoel volgen, uitproberen, fouten maken, experimenteren en ja – ook blunderen. In dit normontwijkend proces doe ik nieuwe ontdekkingen. Ik ben een amateur.
Je leert sneller van mislukking dan van perfectie en iedere bijdrage is beter da…

Van die leuke blokjes die je kunt scannen

QR-codes. Het volgende schattige speeltje van marketeers. Ze duiken ineens overal op. Op brochures, billboards, posters en advertenties. Maar de meeste QR-initiatieven gaan plat op hun bek bij executie. Want naast allerlei technologische uitdagingen en issues over usability verwijzen de meeste QR-codes je naar waardeloze content.

Heb je er ooit eentje gescand met je smartphone om te kijken wat er gebeurt? Als het antwoord nee is dan ga je dat waarschijnlijk ook nooit meer doen. QR-codes zijn op hun retour. De technologie wordt hoogstwaarschijnlijk vervangen door de near-field communication (NFC) chip die standaard in je telefoon zit en die op een veel simpelere manier dezelfde taken afwerkt. In plaats van dat je je telefoon pakt, een app opstart, de camera op een raar en lelijk blokje richt, scant en wacht tot er iets gebeurt, hoef je binnenkort alleen maar je telefoon uit je zak te trekken nabij een afbeelding van een NFC-teken. Of iets dergelijks.

QR-codes zijn een tussenoplossing …