Doorgaan naar hoofdcontent

Mensen geven geen bal om bedrijven


Het is voor een belangrijk deel mijn eigen beleg, maar ik diss ze hier toch even: al die bedrijven die ‘iets met social media’ moeten. Ze zouden eerst eens even stil mogen staan bij de implicaties ervan. Ondanks wat alle ‘experts’ zeggen en de grote claims over wat zij kunnen doen met social media, het ìs allemaal nog niet zo'n een-tweetje. Met de snelheid waarmee het (social) medialandschap en trends zich op dit moment ontwikkelen is het lastig om een bewezen methode voor succes vast te stellen.

Maar veel bedrijven, klein en groot, kiezen ervoor om 24 uur per dag hun boodschappen over LinkedIn, Facebook en vooral Twitter (en straks ook over Google+) uit te braken. Het is eigenpijperij van de eerste categorie. Bedrijven die de gang naar social media al hebben gemaakt maar die ook actéren als bedrijven maken het er niet gezelliger op.

Mensen geven namelijk geen bal om bedrijven. We geven hooguit iets om de mensen die er werken en de dingen die ze doen, maar we hebben moeite om van een bedrijf te houden. Ik kan geen enkele andere plek bedenken die dit gegeven mooier illustreert dan in social media. Massa’s zendgeile knoppendrukkers denken dat een oeverloze stroom aan reclameprietpraat nog steeds wonderen verricht. Het liefst met gortdroge corporate tekst, want ‘daar is van te voren goed over nagedacht’ en ‘dat is verzekerd eindresultaat’. Helaas mensen, het werkt zo gewoon niet meer. We zijn er immuun voor geworden. Dus stop met zenden en begin eerst eens met luisteren.

Als ik als consument hulp nodig heb met jouw product zal ik waarschijnlijk niet veel voelen voor een gesprek met een callcenter-medewerker die een script opdreunt. Je doet me echter een veel groter plezier als je mij even laat babbelen met degene die het ding eigenhandig in elkaar heeft gezet. Dit is uiteraard kul, maar je snapt wat ik bedoel. Mensen identificeren zich niet met bedrijven maar met mensen. Denk dus niet groot. Denk juist klein. Gedraag je niet als een bedrijf maar als een mens. Een mens die denkt, voelt en zorgt, maar ook tekortkomingen heeft en eens een slippertje mag maken. Want als we het aandurven om grenzen op te zoeken dan wordt het weer leuk.

Veel mensen worden soms boos op me omdat ik zo af en toe op de sociale media voor wat reuring wil zorgen. Mijn uitspraken, posts of tweets zijn wel eens chagrijnig of brutaal. Dan weer bot, onaangenaam of zelfs ronduit onuitstaanbaar. Maar ze zijn altijd eerlijk en af en toe best interessant. Sommigen vinden me een eikel maar ik heb geen controle over wat anderen vinden. En dat wil ik eigenlijk ook helemaal niet.

Social media zijn alleen interessant als het ook echt intermenselijk is. Discussies, debatten en gehakketak hebben mensen nodig. Dat zit in onze natuur, dus blijf gewoon jezelf. De meeste mensen zijn eigenlijk best interessant wanneer je de kans krijgt om onder die dikke laag corporate vernis te kijken. Ik zeg niet dat je je op sociale media als een eikel moet gedragen, maar laat beleefdheid in godsnaam niet in de weg staan van een uitspraak die je echt meent. De meesten van ons geven daar de voorkeur aan boven je reclameboodschap of corporate geklets. Wedden?

3 reacties

Populaire posts van deze blog

99designs - kun je wel tellen?

De zelfverklaarde ‘grootste marktplaats voor grafisch ontwerp ter wereld’ 99Designs opende onlangs een Nederlandse site. Persoonlijk ken ik niet veel ondernemers die zich aan deze vorm van crowdsourcing wagen om zich een huisstijl aan te laten meten. Gelukkig maar, want de rekensom klopt gewoon niet. Kijken we naar de getallen dan slaat het crowdsourcen van designs nergens op. Kom ik zo op terug.
Het idee van diensten zoals 99Designs is dat je geen ontwerper inhuurt maar een ontwerpwedstrijd uitschrijft. Vervolgens ontvang je tientallen of honderden designs, je pikt de beste eruit en je betaalt de ‘winnende’ ontwerper. Zo’n 99Designs faciliteert deze wedstrijdjes via web-based platforms. Een verleidelijk concept in vele opzichten, waaronder de misvatting dat meer keuze ook meer waarde betekent en dat het vaag doet denken aan het soort sociale revolutie waar de populaire tech- en mediablogs over hypen.
Reken even mee In de designcommunity wordt gesproken over hoe slecht speculatief werk i…

De smaak van meer

Woon je in Eindhoven, dan ken je waarschijnlijk Happy Italy. Het Italian fast food concept op ruim opgezette locaties, hippe inrichting en ongelofelijk middelmatig eten. Maar ze serveren er enorme porties. Bemachtig een tafel, bestel een maaltijd en je neemt voor minimaal nog een dag aan extra eten mee naar huis in een heuse Happy Bag.

Mede door die grote porties (mensen beseffen niet hoe weinig het kost een pizza of pasta in elkaar te zetten) heeft iedereen het over Happy Italy. Bijna dagelijks tref je er rijen wachtende mensen aan. Je maakt niet vaak mee dat er rond etenstijd géén rij tot buiten staat.

Happy Italy is slim. Happy Italy laat mensen praten over gigantische Italiaanse maaltijden voor weinig geld. Daarna doen de rijen het meeste werk. Iedereen die voorbij loopt (want A-locatie) en de lange rij ziet gaat ervan uit dat al die mensen er staan met een goede reden. Het zal het wel waard zijn. Het móet het wel waard zijn.

Dit is terug te brengen naar een instinctief mechan…

Van die leuke blokjes die je kunt scannen

QR-codes. Het volgende schattige speeltje van marketeers. Ze duiken ineens overal op. Op brochures, billboards, posters en advertenties. Maar de meeste QR-initiatieven gaan plat op hun bek bij executie. Want naast allerlei technologische uitdagingen en issues over usability verwijzen de meeste QR-codes je naar waardeloze content.

Heb je er ooit eentje gescand met je smartphone om te kijken wat er gebeurt? Als het antwoord nee is dan ga je dat waarschijnlijk ook nooit meer doen. QR-codes zijn op hun retour. De technologie wordt hoogstwaarschijnlijk vervangen door de near-field communication (NFC) chip die standaard in je telefoon zit en die op een veel simpelere manier dezelfde taken afwerkt. In plaats van dat je je telefoon pakt, een app opstart, de camera op een raar en lelijk blokje richt, scant en wacht tot er iets gebeurt, hoef je binnenkort alleen maar je telefoon uit je zak te trekken nabij een afbeelding van een NFC-teken. Of iets dergelijks.

QR-codes zijn een tussenoplossing …