Branding is zeg maar echt mijn ding

Je hoort het vreemd genoeg nog te vaak: bedrijven die het gebruik van sociale media op kantoor verbieden. Uit onderzoek blijkt dat 54% van de bedrijven sociale netwerken zoals Facebook, Twitter en Hyves compeet afschermen op de werkplek, terwijl een 35% op een of andere manier het gebruik gelimiteerd heeft. Dan blijft dus slechts 11% van alle bedrijven over die helemaal geen restricties op het interne netwerk heeft doorgevoerd. Dat percentage is stuitend laag en dit fenomeen hebben we al eerder gezien. Nog niet zo heel lang geleden was iets soortgelijks aan de hand met het gebruik (toen nog 'privégebruik' genoemd) van diensten zoals Hotmail, Google en Yahoo op de werkplek. Een aantal jaren daarvoor werd zelfs het hele internet gebanned van de werkplek. En het zijn niet alleen bedrijven die constant de rem erop trekken, ook op scholen verbieden docenten mobieltjes in het klaslokaal vanwege de internettoegang die zo'n beetje alle toestellen tegenwoordig hebben. ...

Als je een logo en een huisstijl nodig hebt voor je bedrijf of merk, dan kan dat op verschillende manieren. Ik geef hier even wat opties. Wil je uit meerdere conceptontwerpen kunnen kiezen waarna een fase volgt van finetuning en consistente uitontwikkeling, dan werk je nauw samen met een getalenteerde ontwerper (zoals met een van de gasten of gastinnen van VIS bijvoorbeeld). Want die zijn door karrevrachten ervaring gepokt en gemazeld en hebben al tientallen grote en kleine identities succesvol geïntroduceerd of 'getouched'. Je kunt je logo-ontwerp ook crowdsourcen . Lekker hip en helemaal 2.0. Ik wijs je met alle plezier de weg naar tientallen communities waar 10.000 of zelfs 100.000 'designers' letterlijk op jouw opdracht zitten te wachten, zodat je het logo van je voorkeur kunt kiezen uit een geweldige oogst van 260 concepten. Gewoon vanuit je luie stoel. Moet je wel even wat tijd vrijmaken om al die 260 concepten te reviewen en er netjes feedback op te geve...

Creatieve types hebben een groot probleem. Ze hebben zoveel fantastische ideeën, maar de meeste ervan zien nooit het daglicht en sterven een vroege en gruwelijke dood. Waarom? Omdat hun eigen creatieve gewoonten vreselijk in de weg zitten. Want de constante stroom, nee brij aan nieuwe ideeën belemmert dat hun ideeën uberhaupt fatsoenlijk worden uitgevoerd. Het is bijna medelijwekkend. Daarnaast zijn ze ook nog eens bijzonder snel afgeleid. Hun aandacht verslapt al bij de eerste gedachten richting alweer het volgende idee. Uiteindelijk staken ze veel projecten halverwege. Of het nou hun eigen website, een new-business formule of dat boek is wat ze altijd al hadden willen schrijven; de meeste projecten verliezen snel vaart en worden een bron van frustratie. En de ideeën belanden uiteindelijk als kladje in de la. Tijdens mijn 18 jaar in het vak heb ik veel van deze geliefde soortgenoten ontmoet en hun (en mijn eigen) gedrag, gewoonten en tekortkomingen goed in me opgenomen. So...

Ik ontmoet geregeld mensen die roepen dat ze 'iets met een viral' willen. Maar in werkelijkheid willen ze dat helemaal niet. Ze vinden alleen maar dat het erg grappig zou zijn als ze wat goedkope publiciteit zouden krijgen door een beetje origineel te doen. De meesten zijn namelijk helemaal niet bereid het daadwerkelijk te laten gebeuren. Want het betekent niet alleen dat ze iets moeten zien te bedenken wat het merk echt past, maar ook dat ze hun nek moet uitsteken en dat ze de controle voor een deel uit handen gaan geven. En er is absoluut niets wat zo veel commitment van een mens vraagt dan dat. Dus vergeet het nou gewoon als je het niet meent. Sterker nog, gebruik het woord 'viral' nooit meer, behalve als het jeukt en je er als de sodemieter mee naar je huisarts moet. In plaats daarvan, trakteer je publiek gewoon op iets van waarde. Maak gewoon iets goeds. Okee? Afgesproken.

Traditionele reclamebureaus zitten in zwaar weer. De wereld om hen heen verandert snel, maar de bureaus veranderen niet snel genoeg mee. En dat is best sneu. Hieronder - in willekeurige volgorde - een aantal zeer bruikbare tips van klanten aan het reclamebureau. Aanvullingen zijn van harte welkom. Vergaar meer kennis over 't (type) product en de productcategorie van je klant dan je klant zelf in huis heeft. Minder praten, meer luisteren. Wees een partner, geen leverancier. Zorg dat je de markt van je klant echt kent. Social media-kennis is een must. Reageer snel en professioneel op verzoekjes. Absoluut geen lagen meer tussen de klant en je creatieven. Wees goed voor je personeel. Zorg dat je voldoende expertise in huis hebt over de industrietak waaraan je verkoopt. Hou het simpel en praat niet zoveel jargon. Neem gepassioneerd personeel aan die wat mee heeft gemaakt, maakt niet uit wat. Diploma's zijn geen match voor ervaring, creativiteit en passie. Blijf entho...

Gek genoeg zijn de meeste marketeers, communicatiespecialisten en reclamecreatieven gefixeerd op visuele uitgangspunten voor communicatie. Maar geur en geluid prikkelen de zintuigen het meest bij het bouwen van een merk. Dat wist en verkondigt dè guru op het gebied van neuro-marketing Martin Lindstrom al lang. Lindstrom baseert zijn claims op 's werelds bekendste neuro-marketing studie, waarbij gedachtenpatronen van duizenden consumenten werden gescand en gemeten terwijl ze werden blootgesteld aan verschillende merken. En dan ging het niet alleen om tekstuele en visuele prikkels maar ook om geurtjes en geluidjes. In een van zijn vele bevindingen beschreef hij hoe het beluisteren van de bekende Nokia gsm-ringtone veel mensen letterlijk misselijk maakte. Omdat ze hen deden denken aan werk en het halen van deadlines. De studie wijst ook uit dat sex niet meer zo verkoopt als dat 't vroeger deed. Blijkbaar is het effect verdund doordat we tegenwoordig zo vaak worden blootgest...

Is het je opgevallen dat elke auto een logo heeft? Duidelijk in het zicht bedoel ik? Okee. Spijkerbroeken? Ook. Werkschoenen? Mwoa nee die niet zo. Computers? Zeker. Telefoons? Yep. Stropdassen? Niet in het zicht. De meeste sieraden? Die ook niet. Dat is grappig, want je zou hoogstwaarschijnlijk geen 300 Euro extra willen betalen voor een logootje op de kontzak van de pantalon van je nieuwe pak maar wel voor eentje op je nieuwe flatscreen TV. Potloden. Ja. Eten? Hmm, ja misschien bij M&M's want die neppers smaken naar chemisch suiker. Horloges? Zeer zeker wel, maar de meeste meubels die in je woonkamer staan zijn merkloos. Is een logoloze auto minder waard dan een 'normale'? Waarom vinden we dit niet alleen normaal, maar accepteren we het - sterker nog - houden we ervan? Blijkbaar is het geen potlood, maar is het een lifestyle.

Er zijn genoeg mensen die je kunnen vertellen hoe je vooral niet op moet vallen. Ze vertellen je wat je aan moet trekken naar dat restaurant, of die conferentie of die begrafenis. Het is niet zo moeilijk uit te vogelen om 'passend' te zijn. Als oppassen en 'passend zijn' jouw ding is, zorg er dan voor dat je daar gewoon het allerbeste advies over krijgt. Opvallen daarentegen, is lastiger. Val je te veel op dan ben je een aansteller. Of een mafkees. En dan bedoel ik niet wat je aantrekt. Je hebt keuze in alles wat je doet. Van je complete loopbaan tot en met de woordkeuze in een presentatie. En dan nu m'n punt: kies. Doe jij wat je doet om passend te zijn, of om op te vallen?

Dat slaat natuurlijk nergens op. Hoewel, de muziekindustrie bijvoorbeeld is fundamenteel veranderd door gemakkelijk te delen, goedkope digitale bestanden. Net zo glanzend als vinyl? Mwoah nee niet echt. Maar daar gaat het niet om. Jouw tak van sport, jouw industrie - wat dat ook moge zijn - is compleet en permanent veranderd door de fantastische en onomkeerbare verbondenheid die het internet biedt. Wat zeg ik, 'veranderd'?: zeg maar gerust gereviseerd. Voor velen jammer genoeg nog steeds moeilijk te erkennen, maar dat maakt het niet minder waar. Wat ga jij eraan doen? Als jij je bedrijf vandaag zou oprichten, wetende wat je nu weet, wat zou je nu (heel heel heel erg) anders doen?

Vindt je roeping en ga d'r voor. “If a man is called to be a street sweeper, he should sweep streets even as Michelangelo painted or Beethoven composed music or Shakespeare wrote poetry. He should sweep streets so well that all the hosts of heaven and earth will pause to say, ‘Here lived a great street sweeper who did his job well.’” Martin Luther King, Jr.

Het is bijna niet voor te stellen dat je iets schrijft dat 100% van je lezers zal begrijpen zoals het bedoeld is. Ga je 't tot in den treure uitkauwen totdat zelfs die laatste 1% je ook begrijpt, dan verveel je de rest te pletter. De moraal? Dit is eigenlijk meer een soort waarschuwing voor (de mogelijke valkuilen van) een microblog zoals Twitter. Als je maar 140 karakters ter beschikking hebt om je punt te maken is de kans groot dat je (heel erg vaak) niet begrepen wordt. Daar is op zich niets mis mee maar je moet er in ieder geval op voorbereid zijn. Mensen nemen meestal niet de tijd om te vragen wat je precies bedoelt. Ze nemen gewoon aan dat je een arrogante eikel bent en gaan door waarmee ze bezig waren. Begrijp me niet verkeerd (want dat overkomt me geregeld ;-) ik wil niet de Twitterbaby met het badwater wegspoelen. Ik vind Twitter geweldig. Ik wil alleen duidelijk maken dat elk medium nuttig en geschikt moet zijn voor de boodschap. Twitter of Yammer gebruiken voor het delen...

En ik baal ervan dat als je wèl op Twitter zit dat je je verschuilt achter en bedrijfsnaam of een logo. En ik erger me al helemaal groen en geel aan auto-tweets. In dan in het bijzonder aan auto-DM's. Jak. Waarom? Mensen zijn van nature sociale dieren. We hebben interactie nodig. Sociale integratie staat op de derde plek op Maslow's lijstje, direct na fysiologische behoeften en de behoefte aan veiligheid. De meesten onder ons zijn al blij als ze in staat zijn te ‘connecten’ met mensen die ze daadwerkelijk kennen. Maar dat is net zoals in een klein dorp wonen voordat de fiets werd uitgevonden. Veilig en voorspelbaar. En ook verstikkend en met weinig ruimte voor creatieve ontplooiing. Van alle sociale netwerken is Twitter het spannendst vanwege de complete willekeur. De willekeur van verbindingen, berichten en gebeurtenissen. Het schakelt barrières van tijd, plaats, status of ras compleet uit. Mensen volgen elkaar omdat ze elkaar interessant vinden. Zo simpel is het. B...

Fictie? Dacht het niet.

Na bijna 2 jaar Twitteren weet ik het zeker: 't microbloggen ligt mij gewoon beter. Als meer dan één keer per maand een artikel schrijven op je eigen blog een worsteling wordt, moet je kappen. Misschien denk ik er over een tijdje anders over maar voorlopig is dit mijn laatste post. Ik hou nl. meer van kort en krachtig. Van de kracht van het snelle delen. Van dat vluchtige consumeren. Van het nu of van het straks. Een blog, daar ga of moet je naar toe. Als je je ervoor open stelt komt Twitter naar jou. Op de manier hoe het jou uitkomt, op het tijdstip van je keuze. Net zo simpel als geweldig. Dus voor die anderhalve paardenkop die hier wel eens rondstruint: bedankt voor je bezoek maar ik ben vanaf nu all-Twitter. Take care now, bye bye then. Follow me: http://twitter.com/dvalize Follow me bij VIS: http://twitter.com/Breinbries #TCNBBT

Hoe virtueel alle vormen van communicatie op internet ook lijken, de effecten zijn er niet minder realistisch om. Wie dacht met een doordachte en fraaie website voorlopig klaar te zijn, komt bedrogen uit. Over jouw organisatie, je merk en je mensen wordt vooral buiten de site volop gepraat in een taal die je wellicht nog niet spreekt. Tijd voor een overzicht van chats, tweets, hyves en fora. En wat je ermee kunt. Dit onderwerp mocht ik vanmiddag presenteren tijdens het VIS-haakje 'Social Media'. Voor wie het nog niet weet: VIS-haakjes zijn workshops of lezingen voor relaties van VIS Free Format Communicatie en wat een prachtig medium is dat toch. Haakjes. Klinkt simpel, is het ook. Dus van de andere kant moet ik ook toegeven: de effecten van echt (off-line) netwerken en waarde toevoegen zijn er niet minder realistisch om. Superleuke en actieve groep, lekker hapjes, relaxte sfeer en een actueel en relevant onderwerp. Ik zie nu al uit naar de 24e. Dan gaat dit VIS-haakje nog eens...

Het is nog even verder testen, maar het ziet er solide uit. Wat is Soundcloud? Soundcloud is een (nog relatief nieuw) online audio-platform dat muziekprofessionals in staat stelt (hun) muziek te showcasen, en/of te distrtibueren. Het is een efficiënte en eenvoudige manier om muziek uit te wisselen of onder je fans uit te zetten, bijvoorbeeld vlak voor een officiële release. Het publiek ('followers' à la Twitter) kan eventueel reageren op je tracks. Stel je zelf maar eens voor hoe (semi-)profs uit de muziekindustrie hier mee om zouden moeten of kunnen gaan. Het platform wordt nu al massaal omarmd door DJ's en jonge bands, die populariteit van hun sets of repertoire willen pre-testen bij luisteraars. Voor DJ's en muzikanten is Soundcloud een (extra) podium en een omgeving waar voordeel wordt gehaald uit de continue stroom van feedback op hun muzikale creaties. Het volgende mooie voorbeeld dat Social Networking-initiatieven en de hoge mate van participatie niet te stop...

We gaan hier geen gewoonte van maken maar ik wil jullie toch even persoonlijk voorstellen aan J. J is een man uit het zakelijke netwerk en ik ken hem nu ruim acht jaar. Bij verschillende bedrijven en merken is hij verantwoordelijk (geweest) voor marketing communicatie, op verschillende niveau's. Vanaf het prille begin van onze samenwerking is de (werk)sfeer tussen ons gebaseerd op toewijding, professionaliteit, respect en een onvoorwaardelijk vertrouwen in elkaars vakmanschap. Zijn bijdrage aan mijn Joie-de-travaille is in al die jaren enorm geweest. Dat is wel gebleken aan het wrange gemis dat ontstond wanneer J (of ik) een switch maakte naar andere afdeling, functie of zelfs een andere firma. Toen raakten we elkaar telkens 'effe kwijt'. Want zo gaan die dingen. Maar op een of andere manier weigerden we systematisch afscheid van elkaar te nemen. We hebben elkaar elke keer weer opnieuw opgezocht. Het soort toewijding die je buiten het zakelijke kader alleen tegenkomt b...

Al miljoenen keren bekeken op Youtube maar nog steeds een geweldige video over de groeisnelheid van informatietechnologie, onderzocht door Karl Fisch, Scott McLeod en Jeff Brenman. Overweldigend. So what does it all mean?

Als brainstorm-evangelist reis ik door het ganse land om mensen te laten ervaren hoe bevrijdend en tegelijkertijd productief een brainstormsessie kan zijn, mits goed gemodereerd. Of we nu sessies voor en met onze relaties, of voor ons zelf leiden (of ondergaan), er is één creativiteitstechniek die we eigenlijk nooit echt live kunnen toepassen. Hoe graag we dat eigenlijk zouden willen. Het is de 'vrije incubatie'. Ik kan de vrije incubatie van meerdere kanten belichten, zowel de technische, de biologische als de fysiologische kant. Allemaal best boeiend, maar ik kwam een artikel tegen die haarfijn uit de doeken doet waarom de meest briljante ideeën zich vanzelf aan je opdringen. Gewoon terwijl je je scheert, wanneer je in de trein zit of de hond uitlaat. Misschien wel de krachtigste denktechniek is: stop met denken. Klik hier om het artikel te lezen.

Je kent dat wel. Die situaties waarbij je op een feestje aan vrienden, kennissen of familie gaat uitleggen waar je je overdag nou eigenlijk mee bezig houdt. Er wordt gevraagd waar je goed in bent en waar je bedrijf of merk nou eigenlijk voor staat. Men luistert echt wel geïnteresseerd, maar tegelijkertijd zie je ook grote vraagtekens in de ogen van je toehoorders verschijnen. Ze vragen nog even door - jij zwetst nog even door. De vraagtekens worden alsmaar groter. Wat je insteek ook is, je krijgt de kern van je boodschap niet over de bühne. En dat terwijl de elevator pitch voor die prospect van laatst nog zo goed ging. Daar kon je doordringen tot de essentie van wat je nou eigenlijk te bieden hebt. Vanmorgen waren we opgetrommeld voor een briefing bij een klant. De overkant van de tafel - het klantteam - werd bezet door een trio dat de communicatie verzorgt bij het klantbedrijf, ook al is communicatie niet de core-business van dit team (IT en sales wel). Wij - het bureauteam - ware...