Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Mijn probleem met ‘passie’

Ieder identity-vraagstuk begint zo’n beetje met de zoektocht naar kernwaarden. We hebben daar slimme maniertjes voor. Eenvoudige, compacte methodieken waarbij we samen met de klant op zoek gaan naar woorden die de klantorganisatie of het merk zo goed mogelijk beschrijven. Maar er is één woord dat altijd op de shortlist verschijnt: ‘Passie’. Waarschijnlijk met een goede reden. Het is best een sterk woord. In de meeste gevallen beschrijft het daadwerkelijk onze klanten. Ze zijn gepassioneerd genoeg om naar VIS te komen, gepassioneerd genoeg om in hun merk te investeren en ze waren in ieder geval ooit gepassioneerd genoeg om een bedrijf te starten. Gepassioneerd was ik ooit ook. En ook al geef ik misschien de indruk dat ik dat nog steeds ben, ik zal hier en nu bekennen: ik ben het niet. Ik hou het bij 90 procent van de tijd. Misschien 85. Ik bedoel 80. Ik ben de fanatieke sporter die vanavond vergat naar de sportschool te gaan, maar toen ik erachter kwam dat ik het verge...

Vertel het met beeld

Het is geen toeval. In enkele jaren tijd zijn Instagram en Pinterest naar de top van favoriete sociale netwerken gekatapulteerd. In webdesign is het gebruik van schermvullende afbeeldingen - met of zonder parallax scrolling - nog steeds een grote trend. Per dag worden op Facebook gemiddeld 250 miljoen foto’s geplaatst. Kortom, het internet van vandaag bevestigt wat mensen al eeuwen zeggen: een beeld zegt meer dan duizend woorden. Dus waarom praten we nog zo veel? Als je nog steeds vertrouwt op woorden om de essentie van jouw merk uitgelegd te krijgen laat je misschien wel kansen liggen. Gebruik bijvoorbeeld de meest eerlijke en autenthieke referentie: je klant. Vertellen hoe geweldig lekker je ijsjes zijn weegt niet op tegen (een beeld van) een klein meisje met een met ijs besmeurde snoet. Als beelden het beter kunnen vertellen, laat ze. Fotocredits  

En... actie!

Bij VIS houden we wel van een fijne video. Met een film laat je - letterlijk - meer zien dan met een ander medium. We kunnen een geweldige site of een fantastisch verhaal in elkaar zetten, maar een goed uitgevoerde video vertelt zo’n beetje alles wat de belangstellende ooit wilde weten. En dat in een fractie van de moeite die het je kost om een hele brochure te lezen. Onderzoek toont aan dat bij de absorptie van informatie ongeveer 65% van alle mensen visueel is ingesteld. 30% zou auditief zijn ingesteld. Simpel gezegd betekent dit dat de boodschap in de video de potentie heeft bij 95% van je publiek te blijven plakken. Dat is een aardig argument, maar soms is een voorbeeld het sterkste argument. Corporate film Hendrik Veder group Iets meer dan een jaar geleden zijn we gestart met de rebranding van Hendrik Veder Group , Europees marktleider voor staalkabel, diensten en oplossingen voor offshore, haven, scheepsbouw en andere industrieën. Een belangrijk onderdeel van de groep...

Het zijn de regels, stupid

Ontwerpers zijn er in allerlei soorten en maten. Sterke ontwerpers doen hun ding vrij systematisch. Zwakke ontwerpers beschouwen zichzelf vaak als kunstenaars. Zwakke ontwerpers ontwijken regels omdat ze denken dat het hen onnodige beperkingen oplegt. Dat het hun visuele genialiteit verstikt. Of omdat regels naleven niet past in hun lifestyle. Tuurlijk jongen. Dit soort navelstaren is geweldig inheems onder amateurs. Want van alle designmissers is volgens mij de grootste die je kunt maken de verwaarlozing van regels. Of het onvermogen ze te implementeren. Deels komt dit door de houding dat mensen in creatieve beroepen hun vak ‘met swag’ zouden moeten beoefenen. Zoals vele, meestal de meer ervaren designers weten is dit aperte flauwekul. Swag is goed, maar een overdosis swag leidt tot arrogantie en zelfoverschatting. Chaos en orde Ik breng dit onderwerp niet ter sprake omdat in onze industrie nooit over regels wordt gesproken. Ik breng het ter sprake omdat het belang ervan va...

Smakelijk of niet te vreten?

Je kunt twintig share-knoppen toevoegen op iedere pagina van je site. Je kunt gratis producten weggeven of luxe prijzen uitreiken. Je kunt bedelen om likes, +1’s en retweets . Het is allemaal oké, maar het begint allemaal bij relevante, betekenisvolle content. Geweldige content, daar wil ik even bij stilstaan. Laat ik het zo uitdrukken: iedere episode van Star Wars zou met waardeloze marketing nog steeds een hit worden. Daarentegen had geen enkele hoeveelheid buzz Freddy Got Fingered kunen redden. Maak goed spul, en mensen praten erover. Zorg voor iets smakelijks, dan hoeft niemand het bij een ander door de strot te duwen. Veel van dit alles komt neer op een paar fundamentele vragen. Voordat iemand de share-knop kan indrukken – of nog beter, voordat je content creëert – vraag jezelf af of het ’t waard is om te maken. Is het interessant? Nuttig? Leert het ons iets wat we nog niet weten? Is het een geheim dat iedereen gewoon móet horen? Gaat het ons inspireren? Kan het ons b...

Als je praat, zég dan ook iets

“ Content isn’t king, conversation is king. Content is just something to talk about ”  -  Cory Doctorow Conversatie is een manier om je publiek te boeien en te activeren. Of je nou een emailnieuwsbrief verstuurt, op social media zit of klanten ontvangt, met een goed gesprek voelen we ons verbonden met elkaar en leiden ze – hopelijk voor jou of je merk – tot conversie. Helaas zien we vaker en vaker dat merken of organisaties een online gesprek beginnen zonder dat ze iets te zeggen hebben. De aandacht van je publiek is waardevol en in veel gevallen hebben je toeschouwers je toestemming gegeven te praten. Verkloot het niet. In iedere vorm van communicatie – online en offline – is het cruciaal dat je met overtuiging weet wat je moet zeggen, hoe je het moet zeggen en tegen wie je het moet zeggen. Beschouw het als een voorrecht dat mensen je in hun leven dulden, want zij snappen ook wel dat jij er bent om je spullen te slijten. Herinner mensen eraan waarom ze op ...

The power of many

Mijn vorige post – over het crowdsourcen van design – maakte veel reacties los. Vooral op Twitter is er het nodige over uitgewisseld, al had ik meer verwacht van de reactie van 99Designs zelf. Omdat ik een aantal stellingen uit mijn vorige beschouwing wat wil nuanceren ga ik hier nog even wat dieper op de materie in. Open innovatie en de power of many hebben ons fantastische dingen geschonken. Het internet is een walhalla voor creatieve lone rangers wiens talent nooit was ondekt zonder Kickstarter , Etsy , Tenpages en Sellaband . En vergeet vooral *kuch* ons Koningslied niet. Voor allerlei activiteiten lijken de traditioneel aangewezen personen ineens niet meer de aangewezen personen te zijn. Is het activeren van een gedecentraliseerde crowd dan de norm? In het begin van de vorige eeuw bezocht de Britse onderzoeker Galton een veemarkt in Plymouth. Naast het keuren, inkopen en verkopen van vee was er ook allerlei vertier. Zo konden bezoekers na het raden van het ju...

99designs - kun je wel tellen?

De zelfverklaarde ‘grootste marktplaats voor grafisch ontwerp ter wereld’ 99Designs opende onlangs een Nederlandse site . Persoonlijk ken ik niet veel ondernemers die zich aan deze vorm van crowdsourcing wagen om zich een huisstijl aan te laten meten. Gelukkig maar, want de rekensom klopt gewoon niet. Kijken we naar de getallen dan slaat het crowdsourcen van designs nergens op. Kom ik zo op terug. Het idee van diensten zoals 99Designs is dat je geen ontwerper inhuurt maar een ontwerpwedstrijd uitschrijft. Vervolgens ontvang je tientallen of honderden designs, je pikt de beste eruit en je betaalt de ‘winnende’ ontwerper. Zo’n 99Designs faciliteert deze wedstrijdjes via web-based platforms. Een verleidelijk concept in vele opzichten, waaronder de misvatting dat meer keuze ook meer waarde betekent en dat het vaag doet denken aan het soort sociale revolutie waar de populaire tech- en mediablogs over hypen. Reken even mee In de designcommunity wordt gesproken over hoe sle...

Start op, geef een zetje en ga uit de weg

Vorige week had ik na een boeiende #SMC040 een kort gesprek met een vakgenoot. Onder het genot van een biertje waren we het erover eens dat social media zowel opwindende kansen als logistieke nachtmerries bieden. Dit is te wijten aan de (pardon voor het verbalisme) symbiotische relatie tussen klant en bureau. Ze zijn allebei nodig, maar bepalen wie welke taak op zich neemt is tricky business. Eerlijk gezegd denk ik dat de meesten van ons moeten toegeven dat organisaties vaak slecht zijn in het vertellen van hun verhaal. Ze hebben de neiging te pitchen in plaats van te engagen (pardon voor de taalassimilatie). Social media quick-wins bestaan niet Een deel van het probleem heeft te maken met gebrek aan ervaring. Iedere doorgewinterde marketeer weet dat je meer bereikt met een goed verhaal dan met een verkooppraatje. De meeste organisaties die starten met social media hebben daar echter het geduld niet voor. In de hunkering naar snelle resultaten en een zo groot mogelijk ...

De race naar de bodem

Als je dit leest is de kans groot dat je je boterham verdient met het slijten van een product of dienst. Het globale idee bestaat dat je consumenten daar zo weinig mogelijk geld voor moet vragen. Goedkoper aanbieden is niet per se de beste tactiek, maar het lijkt intuïtief redelijk voor de hand te liggen. Mensen geven nou eenmaal het liefst zo weinig mogelijk geld uit. Als jij teveel vraagt lopen ze door en zoeken ze een goedkoper alternatief bij de concurrent. Right? Hou vast. Het probleem is dat dit – zoals met alles wat je merk doet – een zekere boodschap bij je klanten achter laat. En hoewel je met bodemprijzen kortstondig iemands aandacht vangt, veel meer dan dat vang je er doorgaans niet mee. Mits je Lidl, Ryanair of Tele2 heet natuurlijk, maar daarover een andere keer meer. Ik durf te wedden dat als je even al je aankopen beschouwt, de beste dingen die je ooit kocht:  1. kostten een beetje meer, en  2. waren de investering dubbel en dwars waard. ...

Spelen op een hoger niveau zit ‘m meestal in de details

Bij café De Boon selecteren ze zorgvuldig hun koffiebonen en branden ze de bonen liefdevol in eigen huis. Dit zorgt voor een weldadig aroma in de hele zaak. De medewerkers van dit koffiehuis gebruiken alleen de beste ingrediënten omdat ze gepassioneerd geloven in het creëren van een onberispelijke ervaring. Ze benaderen het begrip ‘service’ met exact dezelfde verering. De barista, Bart, onthoudt niet alleen de namen van zijn vaste klanten maar ook hun koffievoorkeuren. Hij verwarmt ieder kopje en versiert ieder schoteltje met een tablet uiterst fijne pure chocolade (hij gelooft namelijk dat dat de smaak bevordert). In de loungy ruimte staat het meest comfortabele meubilair. Alle tafeltjes, stoeltjes en fauteuils zijn op een kordate manier netjes geordend en worden continu schoon gehouden. Op de grotere tafels ligt een waaier van dagbladen die klanten een kijkje in de wereld gunt. Zo nu en dan trakteert de eigenaar zijn beste klanten op een plak huisgemaakte appelcake, als wa...

RT svp!

De meesten van ons zagen de diarree aan online content een decennium geleden niet aankomen (mezelf incluis). Eigenlijk zagen de meesten het twee jaar geleden niet eens aankomen. Sinds de explosie van het internet watertrappelen we ons te pletter in een overstroming van data. Neem alleen al Twitter: 1,6 miljard dagelijkse zoekopdrachten, plus bijna een half miljard tweets die daar dan nog eens bij uitgebraakt worden. Per dàg. En die gaan al lang niet meer alleen over #TVOH of Lady Gaga. We hebben ook gezien dat gemakkelijke toegang tot de oneindige oceaan van content wordt overschaduwd door een aantal pittige uitdagingen. Bijvoorbeeld het filteren van prikkels en het efficiënt consumeren van alle informatie die continu op ons wordt afgevuurd. RSS lijkt soms meer op brandjes blussen, zaken als FarmVille zijn zo hardnekkig als mieren tijdens een picnic en dan heb je nog de berichtgeving van mensen die - al dan niet voor een beloning - graag ‘ delen als een baas ’. Hoe erg de gru...

Uw tijd gaat NU in

Ook al leren we al op jonge leeftijd om het vooral niet te doen, we doen het toch: we beoordelen een boek aan de hand van de omslag. Dit is menselijk. Het is een handige shortcut zodat we tijd en energie besparen. 50 milliseconden Een tijdje geleden werd in Canada een bijzonder onderzoek uitgevoerd waarbij een panel vrijwilligers via een scherm verschillende websites moest beoordelen. De websites werden in flitsen van 50 milliseconden getoond en men werd gevraagd de websites te waarderen op basis van visuele aantrekkingskracht. Wat blijkt? De scores waren gelijk aan een tweede ronde, waarbij een controlegroep de gelegenheid kreeg om veel langer naar de websites te kijken. De initiatiefnemer van het onderzoek Gitte Lindgaard verklaart dat het brein bij blootstelling aan beeldflitsen van een twintigste van een seconde wordt gedwongen om supersnel beslissingen te nemen. De impact op ons bewustzijn is groot. Knipoog Wat betekent dit? Het bewijst dat mensen zich een men...

Allemaal aan de digitaal

Bij VIS zijn we groot fan van digital, on-line en social . Dat is op zich geen nieuws. Veel moois van wat het pand verlaat is bestemd voor digitaal, omdat in de meeste campagnes de boel wel zo’n beetje rondom digitaal draait. Dat gezegd hebbende, het is maar een deel van het geheel. Radio werkt nog steeds. Adverteren werkt nog steeds. Outdoor werkt nog steeds. Sponsoring werkt nog steeds. TV werkt (soms) nog steeds. Product placement werkt nog steeds (toch, Heineken?). Kortingsbonnen werken nog steeds. DM werkt nog steeds en de zegeltjes bij de supermarkt werken ook nog steeds. Wanneer complete communicatielegioenen extatisch gillen dat nieuwe media hot zijn vergeet je maar al te gemakkelijk dat al die andere zaken nog steeds vreselijk effectief zijn. Terwijl technologieën komen en gaan zijn denkkracht, goede communicatie en sommige 'old media' verrassend veerkrachtig. Trouwens, ik geef geen flikker om je nieuwe app.

“Het is een dialoog” is ‘n mythe

In het kader van het door mezelf beschikbaar gestelde tijd voor een willekeurige reflectie, volgt hier een willekeurige reflectie. Zegt de ene goeroe tegen de andere: “door social media is communicatie tussen merken en consumenten een échte dialoog geworden”. Dialoog. Een zinvol begrip dat in sommige opzichten klinkklare nonsens lijkt. Want feit is dat binnen eerdergenoemd kader het helemaal geen dialoog is. Het kan geen dialoog zijn. Een echte dialoog vereist twee (of meer) partijen die deelnemen aan een discussie in beide richtingen. Zenden, ontvangen, terugzenden, ontvangen, je snapt ‘m. Het zou mooi zijn als bedrijven met hun klanten op hetzelfde niveau konden praten, maar dat is ongelofelijk onpraktisch. Organisaties die ineens de dialoog willen aangaan roepen in collectieve paniek: “vroeger lieten we consumenten spullen kopen die ze niet nodig hadden, maar dat kunnen we nu niet meer doen want dan zeggen ze gemene dingen over ons op Facebook. We weten nu wel beter.” Na...

Nep of echt. Kun je ’t nog volgen?

Populariteit op Twitter is volgens bepaalde opvattingen gebaseerd op hoeveel volgers je hebt. Hoe meer volgers hoe beter, want des te groter je bereik. Juist vanwege deze veronderstelling doen mensen extreme dingen om hoge aantallen volgers te krijgen. Het kopen van twittervolgers, bijvoorbeeld. Maar wie zijn dan die ‘mensen’ die je bereikt? En gaat het eigenlijk nog wel om wie de grootste heeft? Fake In een recent artikel van Digital MusicNews staat dat zo’n 73% van Lady Gaga’s twittervolgers fake of inactief zijn. Ook CDA-leider Sybrand van Haersma Buma viel onlangs door de mand met 82% nepvolgers . En van Marco Borsato’s volgers zou 73% nep zijn. Bij celebs is dit geen ongebruikelijke fenomeen. Hoge volgersaantallen zijn indrukwekkend, maar als we geloofwaardigheid op Twitter baseren op volgers, wie telt dan mee? En wat is een account nog waard als blijkt dat het volgersaantal voor het grootste gedeelte bestaat uit gekochte volgers? StatusPeople Nepaccounts zijn...

To be liked or not to be liked

Je bent een succesvol merk en je slingert geregeld een boodschap de wereld in die de consument op de juiste manier beroert. Dan mag je tegenwoordig wat van hem terug verwachten. Er zijn talloze manieren om iets van consumenten te vragen. Steeds vaker is dat: ‘Like ons op Facebook’. Maar eigenlijk zou je niet alleen moeten vaststellen wát je van je klanten terugvraagt. Belangrijker is waaróm. Waarom wil ieder merk geliked worden op Facebook? En is dat wel de beste manier voor activatie? Likes betekent populariteit We weten dat de populairste merken de meeste Facebook likes hebben. Honderdduizenden gebruikers laten via hun profiel weten dat ze van producten of merken houden. Merken als Chocomel , Volkswagen , Hema , 3FM en Lidl . Maar feit is dat hun populariteit er ooit al was. Ver voor de likes. Als Facebook niet had bestaan waren deze merken nog steeds populair. De likes vertegenwoordigen dus loyaliteit. Likes laten zien dat een merk geliefd wordt, maar ze zijn niet ...

De grootste misser in branding

Onlangs vroegen we ons af wat de grootste fout in branding was die klanten maken. Wat is die ene misser die wij uiteindelijk moeten fixen? Een interessante vraag, want er is meestal geen majeure faux pas aan te wijzen als schuldige. Het is geen kwestie van “jakkes wat een foute kleur groen op die website, dáár gaat het echt helemaal de mist in”.   De realiteit is dat de meeste missers in branding er na verloop van tijd in het geniep insluipen. Deze missers zijn een resultaat van de combinatie acute behoefte en zuinigheid . Je neemt je bedrijf, je markt en je klanten serieus, dus je hebt een website nodig. Daar valt niet over te onderhandelen. Je neemt iemand in de arm die er eentje voordelig voor je in elkaar flanst. Een paar maanden later realiseer je je dat je ook een brochure nodig hebt. Je kent nog iemand van vroeger met wie je ooit geknikkerd hebt en hij wil het wel doen als vriendendienst. Maar op een of andere manier sluiten design en boodschap niet aan bij d...

Het grote idee

Begrijp me niet verkeerd, reclamecreatieven houden van goede ideeën. Dat verandert niets aan het feit dat ideeën allesbehalve schaars zijn. In luttele uren crowdsource of #dtv je tegenwoordig 200 ideeën bij elkaar. Dat je daarbij eerst door een hoop bagger moet akkeren om er één potentieeltje uit te kunnen vissen wordt vaak vergeten, maar dat terzijde. Grote bureau’s praten graag over ‘the big idea’. The big idea is namelijk het unieke wondermiddel voor verwende klanten. De wederzijdse honger naar de ultieme kooplustopwekker lijkt niet te stillen en de gemakkelijk te verkopen schijnideeën gaan daarom als zoete broodjes over de toonbank. De rauwe, in-your-face ideeën herkennen we allemaal. De meeste mensen zijn echter niet in staat om een Paarse Koe van een kutidee te onderscheiden. De vele prijzenfestivals die de sector rijk is pretenderen dit te ondervangen, maar ze belonen doorgaans eerder nieuwigheid dan effectiviteit. Hier aan de wand prijkt de spreuk “nog beter dan een g...

Laat je niet labelen

Vorige week kwam ik een oud-collega tegen. We hadden elkaar een poos niet gesproken en hij begroette mij met “zeg, ik hoor dat je geen creatief meer bent en dat je nu helemaal digital en social gaat”. Als je 50 kilo afvalt ben je niet meer dik. Als je je bekeert tot de Islam ben je niet meer Katholiek. En als je een geslachtsverandering ondergaat dan ben je niet meer van dezelfde sexe. Maar ik had niet het idee dat als je digital en social gaat het direct betekent dat je je creativiteit opgeeft. Tjee, ik denk zelfs al een tijdje dat digital en social de ‘ nieuwe communicatiecreatief’ betekende. Hoe stom kon ik zijn. Het is natuurlijk best mogelijk dat de oud-collega de term ‘creatief’ vaker als zelfstandig naamwoord dan als werkwoord gebruikt. Maar hoe dan ook was het een weinig subtiele reminder dat wij in onze sector beperkende labels nog steeds veel te letterlijk gebruiken. Labels die beïnvloeden hoe we over elkaar denken. Heb je een creatief idee nodig? D...